Met kleine stapjes

Het is best fijn om weer eens even gewoon heel persoonlijk te kunnen schrijven zonder vervelende reacties te krijgen .De lieve reacties doen me heel erg goed .Heel voorzichtig gaat het weer wat beter al is het best een gevecht met mezelf . Ik blijf gewoon het gevecht aangaan om dingen te doen en elke keer geef ik mezelf een schouderklopje. De enorme duizeligheid als reactie op de spanning is eng echt doodeng maar er moeten boodschappen gedaan worden .Ik heb getwijfeld soms om de man te vragen te gaan en dat zou hij zeker voor me doen maar waar is het eind dan? weer straatvrees die ik heel lang geleden overwonnen heb ! Nee dat niet meer en ik heb de stap elke keer genomen om toch te gaan heel wiebelig dat dan wel .Neem ik zo'n winkelwagen om steun te hebben ,nee ook niet ik MOET gewoon lopen in die winkel van mezelf en Yess het gaat goed en dan ben ik zo blij ! Ik ben helaas een van die mensen wiens lijf extreem reageert op spanning en dat zal niet snel veranderen want dat duurt al zo'n 43 jaar .Ik weet dat als ik het erg benauwd heb dat er niets gebeurd en ook de paniek aanvallen probeer ik zoveel mogelijk of te accepteren of met ademhaling oefeningen te minderen . Het enorme lawaai in mijn hoofd dito hetzelfde ,gewoon spanning en ik leef er maar mee . Dat was een kleine indruk hoe ik leef elke dag weer .Ben ik zielig nee hoor maar best wel vaak moe van alles .Hulpverlening ? nee dat heeft me nog nooit iets gebracht en daar ben ik klaar mee. Ik leef op mijn manier ,ben nog nooit mijn gevoel voor humor kwijt geraakt gelukkig en kan eindeloos genieten  van de mooie dingen in mijn tuin en de natuur en niet te vergeten onze snoezepoes Mikki .En dan die lieve man van mij een betere had ik nooit kunnen treffen ,mijn steun en toeverlaat die er altijd is en ook voor hem heb ik alles over en we hebben het goed samen .
Liefs Elisabeth 

Een schrijf uitdaging 3 Vleugels

Afbeelding van Internet 

Schrijfuitdaging  3 bij haar 

https://schaapschrijft.wordpress.com/category/schrijfuitdaging/

Het is zo stil in huis het enige hoorbare geluid is het luchtzuivering systeem wat draait . Het constante lawaai in haar hoofd overstemd alles en ze is zo moe ervan .Ze vraagt zich af waarom het zo stil blijft .De deurbel gaat alleen als er een bezorger komt en de telefoon laat zijn geluid een of twee keer per week horen als haar dochter de moeite neemt om te bellen .Die gesprekken maken haar moe en triest want het gaat niet om haar of hoe het is met haar .Ze zegt maar weinig en luistert want haar mening mag niet gezegd worden .Ze verlangt naar rust en echte stilte ,rust in haar hoofd en rust in haar hart .Echte stilte is waar ze zo naar verlangd of vleugels om weg te vliegen ,weg van alles om nooit meer terug te keren 

Elisabeth 

Soms is het bordje vol

De afgelopen twee jaar waren tropenjaren kan ik wel zeggen .Er is zoveel gebeurd en sommige dingen heb ik wel óver geschreven hier .Natuurlijk niet alles want er is een grens .De laatste dagen ging alles in een stroomversnelling ,de heel akelige herinneringen van mijn jeugd kwamen opeens weer tevoorschijn en ook de situatie met mijn kinderen viel me opeens veel zwaarder dan ik zelf toe wilde geven en vooral zo het nu gaat met mijn dochter .En gisteravond ging bij mij dus bijna het licht uit en ging ik nog net niet voor de vlakte .Ik ben me een hoedje geschrokken kan ik wel zeggen want het ging de hele zomer toch best goed en dan opeens dit ! De komende dagen ga ik maar weer proberen om weer wat rust in het hoofd te krijgen .Gelukkig heb ik een heel lieve en begripvolle man die er altijd voor me is .Jullie wil ik bedanken voor de lieve reacties .Het komt wel weer goed maar dat kost even tijd
Liefs Elisabeth 

Leegte - voelbaar

Het is zo leeg en koud in mij

Geen enkele warmte voelbaar 

Eenzaamheid overwint weer 

Het gemis is zo voelbaar   

Verlangen naar wat warmte

Een huivering zo voelbaar 

Het is leeg in mij zo leeg 

Elisabeth - 23 - 10 - 2018

Wat zou er in dat kopje omgaan

Ze kan heel lang stilletjes zo zitten 

Vaak vraag ik me af wat gaat er in haar om 

Zou ze graag buiten willen ,is ze ooit een buitenpoes geweest ? De vrouw die haar met 5 kittens naar het asiel bracht noemde haar een zwerfpoes ,niet erg geloofwaardig was dat verhaal volgens de medewerker ,maar ja !

Toch doet ze nooit moeite om de deur uit te glippen als ik de achter deur uitga dus heb ik niet het gevoel dat ze echt naar buiten wil . Ik zou het zo graag eens willen weten ,maar buiten laten lopen is geen optie want dat wil en durf ik niet .Andere dingen kan ze goed [ en luid ] duidelijk maken .Ik wil eten ,ik wil een snoepje ,de baas MOET nu mee naar boven , mijn bak wil ik verschoond .Ja dat kan ze goed laten weten onze kleine snoezepoes 

Liefs Elisabeth 

Bedankt

Gewoon even dank jullie voor de lieve reacties op mijn vorig blog

Soms kunnen we dingen niet veranderen maar moeten we proberen ze te accepteren 

Soms kost dat even tijd en doen jullie lieve woorden veel goed 

Liefs Elisabeth 

De doorzetter

                            Nee dit gaat niet over mij maar over deze mooie Lila roos
               
                                                                 Sandra - Renaissance

                               Ik dacht dat de man haar ''vermoord''  had ,zo superkort gesnoeid

Langzaam gingen de paar stengeltjes toch weer uitlopen e verscheen het eerste blad

                                             Geen snelle groeier helaas deze schoonheid

 

Het duurt heel lang voor dat de grote dikke knoppen open gaan

Maar zijn ze eenmaal open is het echt genieten en ze ruikt zo heerlijk 

Nu in Oktober de laatste bloemen die staan te stralen en ze staat zo mooi bij de oude lantaarn ,gewoon blij mee

Dit was even een rozen groet en ik wens jullie een fijne week

Elisabeth