maandag 24 april 2017

En de zon gaat weer schijnen .

Mooie blogtitel .Net nu ik ga schrijven verdwijnt de zon weer even haha .Vannacht zomaar zeker 5 uur aan een stuk door geslapen en dat is zo veel voor mij ,daar ben ik blij mee.Vanochtend heeft de man weer even mijn kaak bekeken en gelukkig trekt de rode plek weer weg.Wat heb ik lopen balen de afgelopen week ,rood en pijnlijk dus ik dacht daar gaan we weer .Ik had het gevoel dat alle behandelingen en vooral die ellendige pijn voor niets waren geweest .Nu ben ik weer geruster ,het is waarschijnlijk toch irritatie geweest omdat ik in stress constant mijn kaken hard op elkaar klem .Als ik naar buiten kijk zie ik de eerste Clematis bloeien en de planten in de potten en manden doen het prima die hebben de nachtvorst keurig overleefd .Wel ben ik wat minder ''hebberig'' geweest en staat er minder dan andere jaren .De tuin doen heb ik nog niet echt energie voor ,maar hopelijk word het binnenkort wat zonniger en warmer kunnen de man en ik samen wat rommelen .Al moet hij nog wel opletten en niet echt zwaar werk doen .Nu proberen de nare tijd achter ons te laten en te genieten van wat er nu is .En het zonnetje is alweer terug inmiddels
Liefs Elisabeth

zondag 16 april 2017

She

video
Even een beetje rondsnuffelend in mijn bestanden vond ik het filmpje weer terug .Bij de eerste foto moet ik altijd even slikken want het was zo'n zielig hoopje angst wat er op dat plankje in het asiel lag.Vanaf de eerste dag sliep ze bij me op bed en later gewoon lekker warm boven op mij,  tja gezellig hoor maar best warm en mevrouw word ook wat zwaarder !! Nooit wil ze vastgehouden worden,dan zie ik haar ''vliegtuig oortjes '' en een heel boze blik .Ook nooit op schoot willen of bij mij op de bank of stoel liggen niet .En dan gaat het hier niet goed zoals eerder geschreven en gek genoeg veranderd Mikki opeens zomaar .Na dik zesenhalf jaar wil ze opeens bij mij zitten op de stoelleuning en nog liever achter mij liggen en lekker geaaid worden om daarna tevreden in slaap te vallen .Ook mag ik haar soms even vasthouden zonder dat ze boos word ,een echte troost kat is ze dus geworden ,alsof ze voelde dat ik dat nodig heb/had . Uhh ik denk dat ik maar eens een grote Love Seat moet aanschaffen zodat we genoeg ruimte hebben samen want het is toch wel wat krap om samen op een stoel te zitten/liggen .Maar ik geniet er eindeloos van ,mijn lieve meisje !

zaterdag 15 april 2017

Eenzaamheid

Eigenlijk al zo'n naar woord .Ik ken het gevoel ook best erg goed ,zelfs eenzaamheid in een grote groep mensen heb ik ervaren maar dat is al zo lang geleden .Toch heb ik er verder weinig of geen last meer van ,we zijn met zijn tweetjes en dat is prima ,we houden nu eenmaal niet meer van veel mensen om ons heen .De afgelopen maanden was er dat gevoel van eenzaamheid toch wel regelmatig .Die avond dat ik op de huisartsenpost belandde met een doodzieke man .Niets had hij mij verteld wat er aan de hand was om me stress te besparen na de ruzie die ochtend met mijn Dochter . En dan is er toch in die maanden het gemis van een '' vangnet ''  familie vrienden zijn er nu eenmaal niet .Niemand om je vragen te kunnen stellen of te helpen waar het nodig is en ook niet eens even je verhaal kwijt kunnen .Steggelen met de assistente om een  arts hier te krijgen en dat twee uur lang ,in de weken erna onderzoeken ,weer op de huisartsenpost belanden .Twee maanden een man op de bank met alle ellende pijn en problemen en ik als zuster Klivia van de thuiszorg redderend en verzorgend .Ja het was best eenzaam maar we hebben het gered samen . Heel langzaam zijn we aan het bijkomen van alles nu de operatie geslaagd is en de man weer kleine stukjes gaat wandelen en zich al een heel stuk beter voelt al heeft hij nog wel zware pijnstillers .maar het komt goed en daar gaat het om .