Een oud gedicht ,helaas zonder datum

Als een roos zo teer en breekbaar

Het ruisen van de wind zachtjes hoorbaar

Een fluistering zo zacht en voorzichtig 

Zo'n aanraking nauwelijks voelbaar 

Gedachten die een ander niet kent 

Er is niets wat de stilte verstoort 

Als een klok die heel zachtjes slaat

Zegt een stem het is nooit te laat 

Een vage droom in donkere nachten 

Ooit zal de tijd je pijn verzachten 

Elisabeth  24 - 3 - 2019

Een oud Gedichtje

 

                                               
 Als kleine vogels

Gedachten fladderen weg
Als heel kleine vogels
Gedragen door de wind
Naar een verre horizon
Om nooit terug te keren
Starend in de verte
Naar rimpelloos water
Gladgestreken door woorden

Elisabeth - 7 - 10 - 2008

Gedichten bundelen en plaatsen

Even eerst dank jullie voor de mooie reacties op mijn gedicht ,doet me goed .Jaren geleden heb ik erover gedacht om een gedichten bundel te maken maar ik heb toch besloten dat niet te doen .Ik ben er inmiddels diverse kwijtgeraakt ,al zal het me niet verbazen als ik er ''ergens '' nog een paar terug zal vinden ..Veel zijn best heftige en verdrietige gedichten geschreven in een best heftig verwerking proces .Ik lees ze zelf niet vaak terug eerlijk gezegd .Mijn man weet natuurlijk wat er allemaal gebeurd is en is altijd mijn grote steun .Hij leest nooit mijn blog ,ook mijn eerste blog las hij nooit tenzij ik hem vroeg iets te lezen .Een tijdje geleden heeft hij eens wat van mijn gedichten gelezen en was behoorlijk geraakt erdoor .Ik zal deze uit 2008 plaatsen ,dan bergrijpen jullie misschien waarom ik deze gedichten niet meer opnieuw plaats want hier word niemand blij van ,Op dit moment schrijf ik ze weinig maar heel af en toe borrelt er weer wat in me op en zal ik het zeker plaatsen .Nogmaals bedankt .Liefs Elisabeth

Plaatje van internet 

Een gedichtje van 2010

Een zachte heldere nacht
De maan speelt zijn spel
Vele dansende sterretjes
Zacht knisperende blaadjes
De wind als een fluistering
Als een vredige omarming
Geen spoor achterlatend
Zelfs geen enkele schaduw
Slechts zachte weerschijn

Elisabeth - 14 - 11 - 2010

Lichtjes

Als even het licht ontbreekt
En mijn dagen zo donker zijn
Dan zijn er de lichtjes in huis
Kleine flakkerende vlammetjes
Ze geven de warmte en rust
Zo vredig geven ze hun troost

Elisabeth - 8 - 11 - 2018

Stil

Heel lang stond ik daar en zo stil
Alleen zonder eenzaam te zijn
Even alleen met mijn gedachten
Bijna ademloos en zo verwonderd
De zachte schemer en de geluiden
Een boeket van Zonnebloemen
De rozen geven hun mooiste geur
Heel even staat mijn wereld stil
Dan mag en kan ik even stil zijn

Elisabeth 29 - 8 - 2018

Woorden geschreven denkend aan gisteravond .Ik heb denk ik zo'n 20 minuten buiten gestaan in het zachte schemerlicht .Alles in me opgenomen ,de bloemen de geuren en het meest was ik verwonderd over de intense rust die ik ervaarde .Een gouden moment voor mij ,het zien voelen en beleven .Blij zijn met de mooie plek die man en ik samen hier gemaakt hebben in die kleine maar o zo mooie postzegel
Liefs Elisabeth

Een terugblik met gedichten

Even met wat grotere letters 

Het zout van mijn tranen
Vermengd met de regen
Voorzichtig weggewassen
Niemand die ze ziet
Verloren en eenzaam
Zo klein en stil van binnen

Elisabeth 2012

Als ik zo even mijn bestanden nakijk kom ik ook bij een aantal van mijn gedichten .Zo vaak zijn ze verdrietig en somber . De meeste gemaakt in een verwerking proces destijds Veel gedichten ben ik kwijt geraakt of heb ze gewoon zelf verwijderd omdat ik het niet fijn vond om ze terug te lezen . Ergens jammer maar ach het is niet anders .Herinneringen aan een heel heftige gebeurtenis in mijn leven en ook velen aan mijn jeugd .Wel weet ik dat ik nu veel beter en sterker in het leven sta ,nog niet helemaal perfect maar dat hoeft ook niet . Ik hoop dat ik dit soort gedichten niet meer hoef te schrijven in elk geval
Liefs Elisabeth 

Woorden

                

Op het mooie Blog van Klaproos schreef ze over hoe woorden kunnen raken en ik moest opeens aan mijn eigen woorden denken die ik lang geleden schreef en op mijn blog plaatste .Zo waar zijn ze en ik besef het heel goed .Dus deze is voor jou Dien .
Liefs Elisabeth 

Een Lint van Woorden

                                               

De vele herinneringen van het leven
In de jaren zorgvuldig samengebonden
Gestrikt in een satijnen lint van woorden
Heel zorgvuldig zijn ze opgeborgen
Tot de tijd de letters zal gaan vervagen
Als de herinneringen verdwenen zijn
Blijven slechts vergeelde bladzijden over

Elisabeth - 20 - 5 - 2018

Stilte

Een kostbare stilte
Zon op mijn gezicht
Woorden overbodig
Bijna gedachtenloos
Een vleugje wind
Een Merel zingt
Blaadjes ritselen
Het water kabbelt
Vogels Fladderen
Leven in eenvoud
Genieten van het kleine

Elisabeth

Gedicht

Afbeelding van Internet

In een donkere nacht
Ik lig roerloos en stil
Bijna zonder gedachten
In het bleke maanlicht
Hier en daar een ster
De wereld buiten gesloten
Geen geluid is hoorbaar
Een schaduw op de muur
Geen beweging zichtbaar
De minuten tikken door
Uren verglijden langzaam
Tot de nieuwe dag begint

Elisabeth

Geschreven op  Gedichten dag 27 - 1 -2011

Stil en Wit

                                          

                                                De vele kleine druppels 

                                                Ze maken een grijs gordijn 

                                                Verdwenen zijn de kleuren 

                                                Op weg naar een lange winter 

                                                Alles even in vredige diepe rust 

                                                De kleine glinsterende pareltjes

                                                Langzaam zie ik verandering 

                                                 Ze worden kleine witte vlokjes 

                                                Als van fluweel gemaakt

                                                  Stilletjes sta ik te kijken 

                                                    Zonder ze aan te raken 

                                                    Niet de betovering verbreken 

             

Levensweg

Afbeelding van Internet 

Voetstappen van mijn levensweg
Ze verdwijnen in het niets
Uitgewist als in stuifzand
De afdrukken verdwijnen
Als een vluchtige ontmoeting
Een blik vol verwarring
Knisperende bladeren
De vele dansende sterretjes
Troostende koele lucht
De wind is een fluistering
Als een vredige omarming

Elisabeth - 25 -11 - 2017

Gedichten van toen

Foto van Internet 

Een lange vergeefse zoektocht
Als een bang verdwaald kind
Verbeten zoekend naar antwoord
Antwoorden die ik niet zal vinden
Langzaam verdwijnen herinneringen
De vele onbeantwoorde vragen
Ze vervagen in een mistig bos
De ochtendzon neemt ze mee
Omgeven door warme stralen

Soms lees ik ze terug de gedichten die ik ooit schreef en ze zijn niet bepaald vrolijk .Veel heb ik er zelfs helemaal verwijderd wat ik eigenlijk toch wel jammer vind achteraf .Ik zie het verschil in mijn gevoel van toen en nu ,de dingen waar ik zelf het antwoord op gevonden heb ,Ik zie nu hoe ik anders over dingen denk en veel heb kunnen plaatsen en vooral vergeven . Zo af en toe zal ik nog eens zo'n gedicht plaatsen .Dus ze zijn niet van dit moment .

Liefs Elisabeth

Gedicht

  De harde wind om me heen
Vechtend tegen mijn tranen
Wanhoop als een vallend blad
Pijn als een afbrekende tak
De onherstelbare vernielingen
Niets keert ooit nog terug
Wachtend op de koude winter
Zo bang om te bevriezen

Stilte

Kostbaar is de stilte
Zon op mijn gezicht
Woorden overbodig
Bijna gedachtenloos
De vogels fladderen
Blaadjes ritselen zacht
Het water kabbelt rustig
Een Merel zingt een lied
Het leven in eenvoud
Genieten van het kleine

Woorden

Storm

                                                                               Afbeelding van Internet

Woorden geschreven
Ze maken de storm los
Niets is nog tastbaar
Zonder enig houvast
Verborgen gedachten
De wind blaast ze weg
Als heel kleine stofjes
Niemand zal ze zien

Regenboog

Afbeelding van Internet

De regenboog verschijnt in al zijn glorie
Kleuren als kleine blije strepen van geluk
Langzaam verdwijnen de zachte kleuren
Het prachtige Roze Blauw Lila en Groen
Ze veranderen in zwart grijs en grauw
Donker en duister als de nacht zal zijn
En zo verdwijnt alles heel langzaam
Tot er niets meer overblijft