Het was te verwachten

Vanmiddag een telefoontje van de psychologe van het GGZ en ik verwachtte dat ook  .Het groepsgesprek mag niet doorgaan en zelfs een op een mag niet .Er zou heel veel uitleg gegeven worden over de evt behandeling e d .Het kon telefonisch of via Skype en dat kan bij ons geen van beide .Nu gaat het dus via email en dat is voor mij handiger want telefoon gesprekken vergeet ik altijd snel .En zo steggel ik maar weer gewoon een tijdje door 

Het traject

Vanochtend het 4e gesprek gehad bij het GGZ en ik moet zeggen dat de psychologe een fijne rustige vrouw is waar we ons beiden goed bij voelen  Het is een heel programma kregen we uitgelegd waar ook mijn man steeds bij betrokken word .We krijgen eerst nog een paar keer een groepsgesprek waarbij alles uitgelegd word door het team en een persoonlijk gesprek met een arts.Ik zal de angst aan moeten gaan ,maar toch ook verslavingszorg erbij ,een gezonde leefwijze en bewegen met fitness pff .Het is een heel traject maar ik heb besloten de strijd aan te gaan samen met mijn man .Ik vind het eng echt doodeng maar hoop dat ik de strijd zal winnen want ik wil weer echt leven en kunnen genieten.Zelf heb ik de antidepressiva al afgebouwd van 100 mg naar 37,5 tis moeilijk maar het lukt
Liefs Elisabeth 

Time Out

Ik denk dat het beter is om even een Time Out te nemen hier .Het gaat niet goed ,echt niet goed .Bij het GGZ heb ik het gevoel dat ze totaal niet begrijpen wat ze kunnen doen voor mij .Ze geven mij het gevoel dat ik een junk ben omdat er zelfs verslavingshulp bij zou moeten komen .alsof ik me de hele dag vol stop met pillen ?Maar wat kan ik nog met zoveel angst paniek verdriet en pijn ,is het dan zo gek dat je regelmatig een pilletje nodig hebt .Steeds maar weer dezelfde vraag wat ik denk wat ze voor me kunnen doen .Ik vertel en vertel wat er allemaal gebeurd is in mijn leven en dat is veel ,heel erg veel .Ben zo ontzettend moe .Ik was nog een beetje hoopvol op goede hulp maar dat gevoel zakt steeds verder weg .Ik heb het gevoel dat ik net zo goed tegen een muur kan praten .En nee ik ga zeker geen gekke dingen doen maar ik weet het gewoon even niet .
Ik lees wel bij jullie maar reageer niet altijd ,sorry daarvoor ,ben gewoon te moe
Elisabeth 

Hartjes hartjes

Vandaag viel er een heel mooie envelop op de mat .Een heel lieve kaart en heel veel hartjes er in .Zo ontroerend lief om te ontvangen .Ik ga binnenkort een dagboek maken voor mezelf en daar ga ik al die lieve mooie hartjes in plakken
Dank je wel lieve Dien 

Een beetje wel en een beetje niet

Ja best een gekke blog titel misschien .Ik zou zo ontzettend graag leuke dingen willen delen maar helaas het gaat niet goed .Vanochtend een telefoontje van het GGZ .Ze weten niet wat voor behandeling ik nodig heb ? Ik heb eindeloos gepraat en gehuild en volledig mijn hart uitgestort .Nu volgende week weer een gesprek en dan met mijn man samen . Ik blijf mijn doelen halen en soms is het zo moeilijk maar het lukt om 20 min te lopen dat  is op dit moment de limiet van  ik kan  .Mijn lijf wil eigenlijk niet meer ,zo uitgeput en mijn eetlust word steeds minder want ik gruwel soms van eten .Maar ik blijf knokken hoe dan ook want ik weet dat het beter kan .Sorry als ik niet veel reageer maar ik ben gewoon te moe
Liefs Elisabeth 

Doelen voor mezelf

Heel voorzichtig stel ik doelen voor mezelf wat ik wil of kan doen .Elke dag twee dingen doen in huis of wat betreft pakjes verzenden en dergelijke .Vandaag moest ik twee pakjes voor heel lieve dames in orde maken voor verzending  en ik had het al te lang uitgesteld en pff ik werd er akelig van want dan slaat de stress toe .Maar op aanraden van de man even een rust pauze nemen en daarna ging het prima en de pakjes zijn verzonden .Super toch zo' n lieve begripvolle mee denkende man .De nieuwe uitdaging is ,ik mag fietsen  naar het winkel centrum om boodschappen te doen maar heb mezelf beloofd de terug weg te lopen ,ik wilde eigenlijk smokkelen vandaag maar nee ik mag mezelf een schouderklopje geven want ik heb gelopen .Een keihard gevecht maar ik zal het winnen hoe moeilijk ook
Liefs Elisabeth 

De volgende ronde

Vanochtend mijn Intake gesprek gehad en poeh ik was misselijk van de stress .Toen we eenmaal begonnen met praten wist ik dat het in orde was ,een heel aardige vrouw .We hebben bijna anderhalf uur gepraat en wat dingen besproken die ik al kan doen .Zij is psychologish verpleegkundige ,volgende week een afspraak met de psychologe en daarna met de psychiater voor de medicatie en ze werken dus als team samen .Ik krijg het er nog druk mee en zal hard ''moeten werken'' aan mezelf . Maar ik ben weer een beetje hoopvol en zo steggel ik nog maar even door .Opgeven is geen optie want ik weet dat ik me veel beter kan voelen en genieten van de dingen in mijn best rustige leventje ,
Elisabeth