Heel lang stond ik daar en zo stil
Alleen zonder eenzaam te zijn
Even alleen met mijn gedachten
Bijna ademloos en zo verwonderd
De zachte schemer en de geluiden
Een boeket van Zonnebloemen
De rozen geven hun mooiste geur
Heel even staat mijn wereld stil
Dan mag en kan ik even stil zijn
Elisabeth 29 - 8 - 2018
Woorden geschreven denkend aan gisteravond .Ik heb denk ik zo'n 20 minuten buiten gestaan in het zachte schemerlicht .Alles in me opgenomen ,de bloemen de geuren en het meest was ik verwonderd over de intense rust die ik ervaarde .Een gouden moment voor mij ,het zien voelen en beleven .Blij zijn met de mooie plek die man en ik samen hier gemaakt hebben in die kleine maar o zo mooie postzegel
Liefs Elisabeth