Een Blij Ei

 Ja ik gebruik even de woorden van Vlasje want wat ben ik blij .Gister middag bloed laten prikken en vanochtend op 9.45 ging de telefoon .Een heel tevreden huisarts die het goede nieuws direct door wilde bellen .Alle waarden zijn weer perfect ,hoe fijn is dat en ik ben zo blij .Zo fijn een huisarts zoals hij te hebben ,ook hij is blij dat het weer een stuk beter gaat nu en ik hard werk aan mijn gezondheid .Even nog een fijn gesprek gehad over mijn vorderingen en wat ik allemaal al weer doe en kan .Over zo'n week of 6 gaan we weer even bijpraten samen .En oww wat kan ik al weer veel .Inmiddels alweer een paar Tuincentrums bezocht en ik zit dan te genieten op de fiets zo lekker in het zonnetje .Genietend van de vrijheid en wat een zege om dit alles weer te kunnen doen .Straks weer even naar de praktijk fietsen om mijn medicatie uit de kluis te halen .En zo gaat het steeds beter en ik heb weer vertrouwen .Ook de angst paniek en duizeligheid worden heel voorzichtig wat minder en dat geeft me moed .

Liefs Elisabeth 

Vrijheid

 Ja zo voelt het ,ik heb mijn vrijheid terug en wat voelt dat heerlijk .Na een paar weken hard oefenen en veel spierpijn en ook wel teleurstellingen kan ik weer lekker weg gaan als ik wil .Steeds dat stukje verder lopen en fietsen en nu kan ik weer naar de stad en naar de winkel centrums in de omgeving tuincentrums en zelf mijn medicatie uit de kluis halen bij de huisartsen praktijk .Vrijdag eindelijk naar de kapper want ze had nog steeds een wachtlijst .Ik kan zelfs weer op de normale manier op mijn fiets stappen zonder stoeprand nodig te hebben om me af te zetten. Gisteren dus medicatie halen en de man vroeg wil je even hier op het muurtje uitrusten ? Nee hoor we gingen naar lekker de stad .Ik had wat dingen nodig dus daar gingen we .Als afsluiting een patatje eten lekker zittend in het zonnetje en wat was het genieten .Wat een vrijheid na maanden zo weinig kunnen en wat hebben we genoten samen .

Liefs Elisabeth 

Stap voor stap

Nu ruim 3 weken verder .Mijn maag is weer redelijk in orde al moet ik voorzichtig blijven met wat ik eet,ook de darmen werken weer goed gelukkig .De misselijkheid is weg en mijn eetlust komt weer een beetje terug ,nog niet optimaal maar ik eet kleine beetjes en vooral gezonde dingen . Mijn Olifanten stampertjes werden opeens weer spillebeentjes in tijd van zo'n 5 dagen en daar ben ik heel blij mee .Mijn conditie is erbarmelijk na zo'n anderhalf jaar moe en ellendig zijn slecht eten en weinig bewegen .Lopen gaat wat beter en we gaan steeds een klein stukje verder .Fietsen kan ik ook iets verder maar nog lang niet zo ik zou willen dus ook hier steeds een klein stukje verder .De zoldertrap is een drama en daar ben ik nu hard voor aan het oefenen .Ik dacht gewoon even naar boven te lopen maar dat ging heel zwaar en moeizaam ,een echte tegenvaller Ik vind de koelte heerlijk want met de hitte heb ik 10 dagen binnen gezeten omdat ik zo vreselijk duizelig ben en mijn man het niet verantwoord vond dat ik zelf boodschappen ging doen . Nu gaan we gezellig samen en vinden het beiden leuk om te doen .Nu het huis weer vol bloemen een vroeg in de avond de kaarsjes weer aan ,dat zijn de geniet momentjes . De angst paniek en erge duizeligheid moet ik nog overwinnen en dat zal nog lang duren maar ik blijf vechten en vooral doorgaan . Bloggen blijft op een heel laag pitje en ook het reageren ,ik lees wel maar heb te weinig energie om te schrijven dus sorry als je weinig hoort/leest van mij .Komt wel weer 

Liefs Elisabeth 

Niet blij

De uitslag van de bloedtest was niet goed..Geen eetlust ,erg  misselijk zijn word veroorzaakt door ontstoken  maagslijmvlies en geen goede voeding maakt ook erg moe want eten doe ik nog maar heel erg weinig .Zo zijn er nog een paar dingen niet in orde maar ik ga niet de hele medische story hier neerzetten .Wel blij dat de tikker in orde is ,gelukkig ook geen hart falen dat is dan wel fijn om te weten . Ook geen vit B12 gebrek Dat was een korte update

Liefs Elisabeth 

Pfff

Wat voelde ik me vandaag weer oud.toen ik bloed moest laten prikken en ja ik heb het weer te lang uitgesteld .De ong 10 minuten fietsen naar het Meander durf ik niet meer aan omdat ik een goede stoeprand nodig heb om op mijn fiets te kunnen stappen want dat tochtje kan ik best nog wel  ,maar helaas zijn er langs die weg geen stoepranden en als ik af moet stappen kom ik niet meer op mijn fiets De taxi stond vlakbij en tja dan moet ik instappen pff zo moeizaam dat gaat..Gelukkig heeft het bedrijf geweldige chauffeurs de heel geduldig zijn . In het ziekenhuis maar in de rolstoel en ow wat haat ik dat .Nu maar afwachten wat hier weer uitkomt .Boodschappen doe ik nog steeds zelf al gaat het lopen moeizaam moe en mijn benen zijn heel dik en pijnlijk en ik word gek van de jeuk ,ook mijn eetlust is nul komma niks .Soms fiets ik dan toch een extra rondje zo'n 15 min en dat lukt wel .Douchen moet ik zittend en eten koken in fases want ik tril als een juffers hondje .Ik weet ik ben te laks maar steeds die taxi's zijn zo duur en ik steek een beetje [ heel erg ]mijn kop in het zand en hoop op een wereld wonder .Zo dat was mijn klaagzang weer even
Liefs Elisabeth 

Even zo blij

Vandaag eindelijk mijn dochter weer even stevig vast kunnen houden en wat was ik blij .We hadden elkaar al zo lang niet gezien ,wel heel veel aan de telefoon gebabbeld maar dat is toch heel anders .En ja dan gaan de sluizen weer even flink open .Ondanks alles ben ik even een heel blij mensje
Liefs Elisabeth 

Even wat laten weten .

Nee helaas geen goed bericht .Het gaat niet goed hier ,helemaal niet goed .Ik kan steeds minder en de kleine dingen die ik doe slopen me .Het leek even beter te gaan maar helaas Vorige week bij de huisarts geweest en weer moet er bloed geprikt worden .zo'n bezoek kost ons nu inmiddels 40 euro omdat ik die 25 min niet meer kan fietsen en dus met de taxi moet gaan .Hart longen bloeddruk saturatie alles goed .Ik heb nu elke dag heel dikke benen en word steeds dikker omdat ik nog weinig kan en niet omdat ik veel eet want mijn eetlust word steeds minder .Vandaag was de limiet ,uitgegleden in de douche en ik kan zelf niet eens meer overeind komen ,geen kracht in armen of benen ,was dat van de schrik vraag ik me af ?.Met hulp van mijn man en het laatste restje moed wat ik had is het gelukt .Ik ben zo ontzettend geschrokken .Ik weet het echt niet meer nu ,ben zo moedeloos .En alsjeblieft geen medelijden  want daarom schrijf ik dit niet .Ik lees wel bij jullie een probeer af en toe te reageren
Liefs Elisabeth